Τρίτη, 7 Ιουνίου 2011

Δεν ξεχνώ


Σπόρος εγώ φτωχολογιάς κι αμέτρητων αγώνων
Δεν σπούδασα στην ξενιτιά, παιδί εργατογόνων
Βαφτίστηκα στα φθισικά, στα λίγα και στα πρέπει
Με όνειρα εφηβικά που η κοινωνία διέπει

Έκλεισα μες στα μάτια μου το γκρίζο και το μαύρο
Έντυσα στ’ άσπρα την ψυχή, νομίζοντας πως θα ‘βρω
Αγάπη, ήθος, λεβεντιά κι όσα μου ‘χουν διδάξει
Δάσκαλοι άρτιας διδαχής μα άπειροι στην πράξη

 Ξέρω πως λάθη έκανα πολλά στο πέρασμά μου
Κι αν πίστεψα σ’ ιδανικά ήταν η συμφορά μου
Τώρα πατρίδα μου περνώ γυμνή μέσα απ’ αγκάθια
Πίνω νερό και πνίγομαι από τα κατακάθια

Μου δώσανε τον κόσμο τους για να δημιουργήσω
Μονάχα φρούδα όνειρα πως κάποτε θα ζήσω
Στο ψέμα, στην κατάντια μας και στη διαφθορά μας
Στηρίξαμε το όνειρο που βρήκαμε μπροστά μας

Τώρα κατηγορούμαστε για εθελοτυφλία
Συνένοχοι χριστήκαμε σε εσχάτη προδοσία
Του έθνους και της χώρας μας, προγόνων κι απογόνων
Περνάνε στα κατάστιχα θεσμούς χιλίων αγώνων

Εγώ όμως γεννήθηκα σε Χώρα τιμημένη
Κι η Ελλάδα μες στα στήθια μου χτυπά στεφανωμένη
Το παρελθόν μου δεν ξεχνώ όσο κι αν προσπαθούνε
Με την μπιστόλα μου σιμά σαν έρθουν θα με βρούνε.

7/6/2011


3 σχόλια:

djG είπε...

"Να μην ξεχάσω... να μην ξεχάσω!', ΚΥΡ

Nihil είπε...

Τα χώματα τα έσβησα

Μπορείς αλλιώς να φανταστείς το κίτρινο του μαύρου της δημιουργίας;

Στη λέξη χτίστηκαν οι άνθρωποι και οι πατρίδες

Και όπως είπε ο Ινδός ποιητής ο αδελφός μου
"Ένας ο άνθρωπος και πώς να τον χωρίσεις;"

Memphis Ex Noel είπε...

Αχ βρε Χαρούλα τι μας κάνουν. Τόσα χρόνια έχουν περάσει και τελικά τίποτα δεν έχει αλλάξει. Να σου θυμίσω κάποια μεγάλα λόγια που γράφτηκαν όταν "απελευθερωθήκαμε"...

---------------------------------------

Χίλια χρόνια χρειάζονται για να φτιάξεις ένα κράτος και μια ώρα για να το γκρεμίσεις.

Η ιστορία είναι πληρωμένες σελίδες, που τις ονομάζουν μεγάλες.

Οι άνθρωποι είναι παιχνίδια των συνθηκών, όταν νομίζουν ότι αυτές είναι παιχνίδια δικά τους.

-George Gordon Lord Byron-

(Θα έγραφα και το απόσπασμά για τους Εβραίους από ένα ποίημά του αλλά λέω άσε, θα με πούνε ρατσιστή :p )