Πέμπτη, 16 Απριλίου 2009

Ψυχής ανάσταση



Γέμισαν τ’ άδεια τα στενά αρώματα και κόσμο
Στη λαϊκή πουλούν κεριά, νάμα γλυκό και δυόσμο
Χαιρετισμοί στην εκκλησιά, βάγια και ψαλμωδίες
Τον επιτάφιο κοσμούν, ψέλνουν οι χορωδίες

Πάνε πια χρόνια που οι γιορτές μέσα μου δεν ανθίζουν
Τα Σάββατα κι οι Κυριακές καθόλου δε μ’ αγγίζουν
Σα να σταυρώθηκε η ψυχή, ζητάει τη λύτρωση της
Χρόνια είναι πάνω στο σταυρό κι εκτίει την ποινή της

Αυτή η Βδομάδα των Παθών διπλά πως με πονάει
Πάντοτε την Ανάσταση η ψυχή μου με ρωτάει
Αν είναι φέτος η χρονιά κι εμείς ν’ αναστηθούμε
Που να βρω λόγια να της πω, πως πεθαμένοι ζούμε

6 σχόλια:

Μαρια Νικολαου είπε...

Yπεροχοι και επικαιροι στιχοι
Καλη Ανασταση Χαρα με υγεια πανω απ ολα

Πιγκουίνος είπε...

Ωραίοι στίχοι. Μακάρι να «είναι φέτος η χρονιά κι εμείς ν’ αναστηθούμε».
Καλή ανάσταση!

PROTOPLASTOS είπε...

Υγεία και Αγάπη!
Καλή Ανάσταση!

agapi είπε...

Χρόνια πολλά! Εύχομαι το Αναστάσιμο μήνυμα Ελπίδας και Δύναμης του Κυρίου να χαρίζει σε όλους ευτυχία και υγεία. Ο Χριστός ας μας δώσει την δύναμη για την δική μας ανάσταση, από το σκοτάδι στο φώς.

Γιάννης Παππάς είπε...

χρονια πολλά Χριστός Ανέστη

Ζήνωνας είπε...

Καλησπέρα!

Εξαιρετικό!!

Αυτή η Ανάσταση Ψυχής μας χρειάζεται καθημερινά!

Να 'σαι πάντα καλά και ο Θεός μαζί σου!