Τετάρτη, 1 Απριλίου 2009

Δυο συνωμότες



Θα σου γελώ όσο κι αν θες εσύ να κλαις
Θα σε πειράζω όταν έχεις τις κακές σου
Θα δοκιμάζω όλες σου τις αντοχές
Θα ‘μαι η πίκρα και η γλύκα στον καφέ σου

Εμείς οι δυο και η ζωή
Πώς να μας φτάσει; Είναι μικρή
Εμείς οι δυο μοναχικοί συνταξιδιώτες
Κάνε ότι θες, δε σε κοιτώ
Κλείνω τα μάτια. Παίζεις κρυφτό
Εσύ κι εγώ από παιδιά δυο συνωμότες

Θα σε κοιτώ από τις γρίλιες τις κλειστές
Θα ‘μαι η λήγουσα στους στίχους της ζωής σου
Θα γίνομαι άσπρο όταν μαύρο εσύ θα θες
Θα ‘μαι η τρέλα μες στην δήθεν λογική σου

1 σχόλιο:

ΑΝΤ' ΑΥΤΟΥ είπε...

Kαλημέρα Χαρά.Να τον αγαπάς για να σε συναντήσει,να τον προσέχεις για να είναι καλά.