Τετάρτη, 20 Ιουνίου 2007

Μην αργείς



Αγάπησε με μια φορά χωρίς τα πρέπει
Αγάπησε με δίχως όρια και φραγμούς
Φτιάξε μια αγάπη που όλα να τα επιτρέπει
Σαν τελωνείο που δεν έχει πια δασμούς

Έχω πληρώσει της αφέλειας μου τα λάθη
Έχω πονέσει από ‘σένα πιο πολύ
Κι όλο προσμένω την αγάπη σου για να ‘ρθει
Αυτήν που ξέρω πως μου αξίζει και μου αρκεί

Να εμπιστευθείς θέλω για μια φορά εμένα
Να εμπιστευθείς όσα τα μάτια μου θα πουν
Δεν είχα ‘γω με σένα μυστικά κρυμμένα
Αφού η καρδιά προστάζει κατά το δοκούν

Σου ‘χω φυλάξει μια αγάπη ονειρεμένη
Και θα προσμένω τη στιγμή που θα φανείς
Μα μην αργείς γιατί η συνήθεια επιμένει
Στη μοναξιά με προξενεύει αν δε ‘ρθεις.

2 σχόλια:

hliaxtida είπε...

Θα το εφτιαχνα (αν μπορουσα να κανω μουσικη) ενα υπεροχο ζεϊμπέκικο.. και θα το τραγουδουσα με μεγάλο παθος..
Ξερεις πολυ καλα ποσο τα αγαπω αυτα..
Μπράβο βρε Χαρά. Εισαι μοναδική σε αυτα..

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... είπε...

Δίχως εμπιστοσύνη σήμερα οι έρωτες δίχως να αφήνονται να ταξιδέψουν όσοι τους νιώθουν.
Συγχώρεσέ με μα καλό ταξίδι θα σου ευχηθώ για τούτο τον δύσκολο προορισμό.